نقاشی ایرانی یا نقاشی قهوه‌خانه‌ای

نشستی پژوهشی- ترویجی، با محوریت بررسی نقاشی ایرانی یا نقاشی قهوه‌خانه‌ای با عنوان «کدام نقاشی»، در کتابخانه و موزه ملی ملک، موقوفه فرهنگی آستان قدس رضوی در پایتخت برپا می‌شود.

به گزارش  پایگاه خبری هنری بُراق حامیم، این نشست با ارائه و سخنرانی محمدرضا حسینی، نویسنده، پژوهشگر و نقاش قهوه‌خانه‌ای، چهارشنبه، ۹ آبان‌ماه ۱۴۰۳، از ساعت ۱۵ تا ۱۶، در این مجموعه فرهنگی در تهران برگزار وحضور در نشست برای تمامی هنردوستان آزاد است.
علاقه‌مندان برای کسب اطلاعات بیشتر و هماهنگی درخصوص این نشست رشته نقاشی می‌توانند با مدیریت آموزش کتابخانه و موزه ملی ملک با شماره تلفن: ۶۶۷۲۶۶۱۳-۰۲۱ (داخلی ۱۳۲)، تماس بگیرند.
گفتنی است، در کتابخانه و موزه ملی ملک که در سال ۱۳۱۶ توسط حاج حسین آقا ملک، بزرگترین واقف معاصر ایران بر بارگاه ملکوتی رضوی وقف شده، نشست‌های علمی و کارگاه‌های آموزشی متنوعی در حوزه فرهنگ و هنر اسلامی- ایرانی در ادوار مختلف سال برگزار می‌شود.
این مجموعه در حال حاضر به نشانی «تهران، خیابان امام خمینی(ره)، خیابان سی تیر، خیابان یارجانی، خیابان ملل متحد (میدان مشق)»، پذیرای اهل علم و هنر است.

نقاشی قهوه‌خانه‌ای یکی از سبک‌های متداول نقاشی در ایران است که به ویژه در قهوه‌خانه‌ها و فضاهای عمومی دیگر به نمایش گذاشته می‌شود. این نوع نقاشی‌ها معمولاً شامل موضوعات سنتی و تاریخی است که به نمایش فرهنگ و زندگی ایرانی می‌پردازند.

ویژگی‌های نقاشی قهوه‌خانه‌ای:

۱. موضوعات داستانی: سوژه‌های نقاشی معمولاً شامل داستان‌های عاشقانه، دینی و حماسی، به‌ویژه داستان‌هایی از فردوسی و دیگر شاعران بزرگ است.
۲. استفاده از رنگ‌های زنده: این نقاشی‌ها با رنگ‌های تند و جذاب طراحی می‌شوند که توجه بیننده را جلب می‌کند.
۳. حفظ فرهنگ و تاریخ: نقاشی‌های قهوه‌خانه‌ای نمایانگر سنت‌ها، آداب و رسوم و روزگار گذشته ایران هستند.
۴. اجتماعی و گروهی: این آثار معمولاً باعث ایجاد فضایی اجتماعی در قهوه‌خانه‌ها می‌شوند و مردم را به گفتگو و تبادل نظر وا می‌دارند.

معروف‌ترین نقاشان قهوه‌خانه‌ای:

– محمد بیگ: یکی از اولین و مشهورترین نقاشان قهوه‌خانه‌ای که آثارش به شکل‌گیری این سبک کمک کرد.
– حسن روح‌الامین: از هنرمندان معاصر که به این سبک در آثارش توجه دارد.

نقاشی قهوه‌خانه‌ای به عنوان یک میراث فرهنگی، اهمیت زیادی در نمایش هنر و فرهنگ غنی ایرانی دارد و همچنان در فضاهای مختلف به بقا و توسعه این هنر کمک می‌کند.