شهرام زرگر مهمان شب‌چراغ نمایش در سنگلج

نمایش «مجلسی شبیه به شبیه‌خوانی» به نویسندگی و کارگردانی محمد احمدی، از یکشنبه ۳ آبان در تماشاخانه سنگلج روی صحنه می‌رود.

نمایش «مجلسی شبیه به شبیه‌خوانی» به نویسندگی و کارگردانی محمد احمدی، روز یکشنبه ۳ آبان اجرای خود را در تماشاخانه سنگلج آغاز می‌کند. مراسم شب‌چراغ این اثر نیز ساعت ۱۹ همان روز با حضور شهرام زرگر، نویسنده، مترجم و مدرس تئاتر برگزار خواهد شد.

به گزارش پایگاه خبری هنری بُراق حامیم به نقل از روابط‌عمومی تماشاخانه سنگلج، شهرام زرگر مهمان ویژه مراسم شب‌چراغ این نمایش است؛ آیینی که در آستانه آغاز اجرای عمومی اثر برگزار می‌شود.

آغاز اجرای نمایش تازه محمد احمدی

«مجلسی شبیه به شبیه‌خوانی» تازه‌ترین اثر نمایشی محمد احمدی است که اجرای خود را در تماشاخانه سنگلج آغاز می‌کند. اطلاعات منتشرشده درباره این اثر، نویسندگی و کارگردانی نمایش را به محمد احمدی نسبت می‌دهد.

در خبر روابط‌عمومی، جزئیاتی درباره داستان نمایش، بازیگران، مدت اجرا و شیوه تهیه بلیت ارائه نشده است؛ ازاین‌رو، ارزیابی محتوایی اثر به اطلاعات تکمیلی درباره اجرای آن نیاز دارد.

شهرام زرگر در مراسم شب‌چراغ

شهرام زرگر که در حوزه نویسندگی، ترجمه و آموزش تئاتر فعالیت دارد، مهمان ویژه مراسم شب‌چراغ خواهد بود. این مراسم ساعت ۱۹ روز یکشنبه ۳ آبان برگزار می‌شود و با آغاز اجرای نمایش هم‌زمان است.

تماشاخانه سنگلج و جایگاه تئاتر ایرانی

تماشاخانه سنگلج از مکان‌های شناخته‌شده تئاتر در تهران است و نام آن با تاریخ اجرای نمایش‌های ایرانی پیوند خورده است. اجرای آثار تازه در این مجموعه می‌تواند فرصتی برای معرفی تجربه‌های جدید نمایش‌نامه‌نویسی و کارگردانی در کنار سنت‌های نمایشی ایران فراهم کند.

عنوان «مجلسی شبیه به شبیه‌خوانی» نیز توجه را به نسبت احتمالی اثر با شبیه‌خوانی جلب می‌کند؛ اما صرفاً بر اساس عنوان نمی‌توان درباره محتوای نمایش یا میزان بهره‌گیری آن از تعزیه و دیگر گونه‌های نمایش سنتی داوری کرد.

نمایش «مجلسی شبیه به شبیه‌خوانی» از نظر عنوان، زمینه‌ای برای توجه به یکی از ظرفیت‌های مهم فرهنگ نمایشی ایران فراهم می‌کند: شبیه‌خوانی و پیوند آن با آیین، روایت و حافظه جمعی. بااین‌حال، برای بررسی دقیق این پیوند باید متن نمایش، شیوه اجرا و توضیحات گروه هنری در دسترس باشد؛ عنوان اثر به‌تنهایی برای تعیین رویکرد هنری یا محتوای آن کافی نیست.

شبیه‌خوانی، به‌ویژه در سنت تعزیه، بخشی از میراث نمایشی ایران است که در آن روایت، موسیقی، شعر، حرکت و نشانه‌های بصری در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. این سنت علاوه بر جنبه آیینی، از منظر تاریخ تئاتر، مطالعات اجرا و شناخت فرهنگ ایرانی ـ اسلامی نیز اهمیت دارد. بررسی شیوه بازخوانی چنین سنت‌هایی در تئاتر امروز می‌تواند نشان دهد که هنرمندان چگونه میان میراث تاریخی و زبان معاصر اجرا ارتباط برقرار می‌کنند.

در این زمینه، حضور آثار تازه در تماشاخانه‌هایی با سابقه اجرای نمایش ایرانی اهمیت دارد؛ زیرا امکان مواجهه مخاطبان با شیوه‌های متنوع روایت و اجرا را افزایش می‌دهد. البته ارزش‌گذاری درباره میزان موفقیت یک اثر در بازآفرینی سنت‌های نمایشی، به مشاهده اجرا و بررسی عناصر dramaturژیک آن نیازمند است.

مراسم شب‌چراغ نیز فرصتی برای معرفی یک اثر در آستانه اجرای عمومی و جلب توجه جامعه تئاتری فراهم می‌کند. انتشار اطلاعات دقیق درباره عوامل، موضوع، رویکرد اجرایی و ارتباط احتمالی نمایش با شبیه‌خوانی می‌تواند به مخاطبان کمک کند تا با شناخت بیشتری به تماشای آن بروند.

از منظر بُراق حامیم، پیوند میان میراث نمایشی و تولیدات معاصر زمانی به شناخت عمیق‌تر فرهنگ ایرانی ـ اسلامی می‌انجامد که هنرمندان، منتقدان و رسانه‌ها علاوه بر معرفی آثار، درباره شیوه بازنمایی سنت‌ها و تغییرات آن‌ها نیز گفت‌وگو کنند.