قصه عشقی که مرز خیال و واقعیت شکست

نمایش «من» به کارگردانی مصطفی هرآئینی، با ترکیب روانکاوی، فلسفه و نمادپردازی هنری، روایتگر عشقی است که از شیفتگی آغاز و به نابودی ختم می‌شود.

به گزارش پایگاه خبری هنری بُراق حامیم و به نقل از خبرنگار مهر، نمایش «من» به نویسندگی و کارگردانی مصطفی هرآئینی این شب‌ها در کاخ هنر تهران روی صحنه می‌رود و با استقبال علاقه‌مندان تئاتر مواجه شده است. این نمایش، قصه‌ای فلسفی، روانکاوانه و عاشقانه را روایت می‌کند که در لایه‌های مختلف آن، مرز خیال و واقعیت در هم تنیده و شکسته می‌شود.

درون‌مایه اصلی

این نمایش روایتگر فردی است که تصمیم می‌گیرد با خودش زندگی کند. او «من» را صدا می‌زند و این صدا، شخصیت دیگری با نام «منِ من» را پدید می‌آورد. رابطه‌ای که از آشنایی و شیفتگی آغاز می‌شود، در نهایت به اختلاف، تنش و نابودی ختم می‌گردد. این سیر روایی در هشت پرده به تصویر کشیده شده است، در حالی که نسخه مکتوب نمایشنامه در قالب ۹ پرده توسط نشر نودا منتشر و تاکنون به چاپ سوم رسیده است.

نمادپردازی

ساختار صحنه یکی از ویژگی‌های برجسته نمایش «من» است. صحنه بر دو لایه استوار است: مربع و دایره. مربع، خانه و واقعیت شخصیت اصلی را بازنمایی می‌کند، در حالی که دایره نمایانگر رویاها، ناخودآگاه و تصاویری است که ذهن و خیال شخصیت را شکل می‌دهند. این ترکیب تصویری، به‌گونه‌ای هنرمندانه، مرز میان واقعیت و خیال را محو می‌سازد و مخاطب را در تجربه‌ای چندلایه فرو می‌برد.

هرآئینی در توضیح رویکرد روانکاوانه اثر به نظریات فروید و مفاهیم «اید»، «ایگو» و «سوپرایگو» اشاره می‌کند. او شخصیت «منِ من» را بازتابی از روان و ناخودآگاه شخصیت اصلی می‌داند؛ همزاد و مخلوقی که گاه در مقام آینه، گاه در مقام دشمن و گاه در جایگاه دیگری بزرگ ظاهر می‌شود. در بخش فلسفی نیز به اندیشه‌های ژاک لکان و مفاهیمی همچون «دیگری بزرگ» و «مکان» پرداخته شده است؛ ایده‌هایی که در روایت نمایش حضوری پررنگ دارند.

ویژگی‌های اجرایی نمایش نیز چشمگیر است. بازیگران اصلی، ایمان صیاد برهانی و سپندار اعلم، در نخستین صحنه‌ها همانند دوقلوهای همسان، حرکات و دیالوگ‌هایی هماهنگ ارائه می‌کنند که حاصل ماه‌ها تمرین طاقت‌فرساست. این هماهنگی، فضای آیینه‌وار اثر را تقویت می‌کند و مخاطب را به پرسشی بنیادین می‌کشاند: اگر در برابر خالق یا همزاد خویش قرار بگیری، چه رخ می‌دهد؟

نمایش «من» تنها به جنبه‌های فلسفی و روانشناسانه بسنده نمی‌کند، بلکه در لایه‌های بصری و اجرایی نیز خلاقیت‌های متعددی به‌کار گرفته شده است. استفاده از افکت‌های تصویری، ویدئو مپینگ، صدا و نمادهای بصری، فضایی خیال‌انگیز می‌آفریند. حتی در بخشی از نمایش، کاراکتری با فیل بزرگی وارد صحنه می‌شود تا جنگی نمادین را به تصویر بکشد؛ روایتی که به عقده‌ها، امیال و کمبودهای شخصیت‌ها بازمی‌گردد.

با وجود موفقیت‌های هنری، هرآئینی از مشکلات اقتصادی تولید تئاتر سخن گفته و تأکید کرده است که افزایش هزینه‌ها و شرایط سخت اجتماعی بر روند تولید و جذب مخاطب اثر گذاشته است. او تلاش کرده قیمت بلیت‌ها را ثابت نگه دارد تا تئاتر همچنان در دسترس مردم باقی بماند.

نمایش «من» از ۲۰ مرداد تا ۲۰ شهریور، هر شب ساعت ۲۱ در کاخ هنر تهران روی صحنه می‌رود. تیم اجرایی این اثر شامل نویسنده و کارگردان: مصطفی هرآئینی، تهیه‌کننده: علیرضا شایسته و بازیگران: ایمان صیاد برهانی و سپندار اعلم است.

این نمایش، تلاشی است برای پیوند دادن هنر نمایشی ایرانی اسلامی با مفاهیم عمیق فلسفی و روانشناسی، اثری که با بهره‌گیری از نمادپردازی، طراحی صحنه و روایت متفاوت، توانسته مرز میان خیال و واقعیت را به زیبایی محو کند و تماشاگران را با پرسش‌های بنیادین درباره هویت، عشق و نابودی مواجه سازد.