نمایشگاه «جستوجوی ایران» با بیش از صد اثر از هنرمندان هنر مدرن ایرانی، از ۱۰ آبان تا نیمه آذر ۱۴۰۵ در موزه هنرهای معاصر تهران میزبان بازدیدکنندگان است.
ایران چگونه در آثار هنری بازنمایی میشود؟
نمایشگاه «جستوجوی ایران؛ در گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران» با محوریت بازخوانی تجربههای متفاوت هنرمندان از ایران، عصر شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵ افتتاح میشود. این نمایشگاه با تمرکز بر آثار موجود در گنجینه موزه، پرسش از هویت ایرانی و شیوههای بازنمایی آن در هنر مدرن را پیش روی مخاطبان قرار میدهد.
به گزارش پایگاه خبری هنری بُراق حامیم، به نقل از روابط عمومی موزه هنرهای معاصر تهران، این رویداد با توجه به جایگاه ملی گنجینه موزه در تاریخ هنر معاصر ایران شکل گرفته است و میکوشد نشان دهد ایران چگونه در موضوع، زبان بصری و شیوه ساخت آثار هنری حضور پیدا میکند.
در بیانیه نمایشگاه آمده است:
«نمیپرسیم کدام اثر ایرانیتر است؛ میپرسیم ایران چگونه موضوع دیدن و بازنمایی شده و چگونه در شیوه دیدن و ساختن باقی مانده است.»
این رویکرد، هویت ایرانی را به مجموعهای از نشانههای ظاهری یا نقشمایههای آشنا محدود نمیکند؛ بلکه تجربههای فردی، خاطره، مکان، زندگی روزمره، مهاجرت و احساس فقدان را نیز بخشی از مسیر شکلگیری این هویت میداند.
بیش از صد اثر از هنرمندان هنر مدرن ایران
در نمایشگاه «جستوجوی ایران» بیش از صد اثر از مجموعه هنر مدرن ایرانی به نمایش درمیآید. آثاری از هنرمندانی همچون سهراب سپهری، پرویز کلانتری، پرویز تناولی، حسین زندهرودی، فرح اصولی، رضا مافی، محمد احصایی و بهمن محصص در میان آثار این نمایشگاه قرار دارند.
بر اساس توضیحات منتشرشده، آثار در هفت بخش سازماندهی شدهاند که هرکدام با طرح یک پرسش، مسیری برای مواجهه و خوانش آثار ایجاد میکنند. این بخشها از ترتیب متوالی دورههای تاریخ هنر پیروی نمیکنند؛ بلکه ارتباطهای دیداری و مفهومی میان آثار را مبنای شکلگیری مسیرهای نمایش قرار میدهند.
در این ساختار، یک منظره، چهره یا نقشمایه بهتنهایی نماینده تمام تجربه ایران محسوب نمیشود. مخاطب میتواند از طریق ارتباط میان آثار، برداشت خود را از مفهوم ایران بازبینی کند و با خوانشهای گوناگون از هویت ایرانی روبهرو شود.
از خاک و نوشتار تا خاطره و زندگی روزمره
یکی از محورهای اصلی نمایشگاه، بررسی شیوههایی است که تجربه ایران در ماده، فرم و زبان هنری نمود پیدا میکند. در برخی آثار، خاک به ماده سازنده اثر تبدیل میشود؛ در برخی دیگر، نوشتار موضوع دیدن است و اشیا رد زندگی و خاطره انسان را حفظ میکنند.
در این نگاه، حضور نشانههای آشنا الزاماً معنای اثر را تعیین نمیکند. همچنین نبودن نمادها و نشانههای شناختهشده ایرانی به معنای گسست اثر از تجربه ایران نیست. نمایشگاه تلاش میکند بهجای ارائه تعریفی قطعی از هنر ایرانی، امکان مواجهه با برداشتهای متنوع هنرمندان را فراهم کند.
این رویکرد، مخاطب را از جستوجوی یک تعریف ثابت برای هویت ملی به سمت توجه به تجربههای شخصی و شیوههای متفاوت آفرینش هنری هدایت میکند.
زمان بازدید از نمایشگاه
نمایشگاه «جستوجوی ایران؛ در گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران» از یکشنبه ۱۰ آبان تا نیمه آذر ۱۴۰۵ برای عموم قابل بازدید خواهد بود. محل برگزاری این رویداد، موزه هنرهای معاصر تهران است.
در اطلاعات منتشرشده درباره نمایشگاه، ساعت دقیق بازدید و جزئیات کامل هفت بخش اعلام نشده است.
تحلیل بُراق حامیم
هویت ایرانی؛ فراتر از نمادهای آشنا
نمایشگاه «جستوجوی ایران» فرصتی برای بازاندیشی در یکی از پرسشهای مهم تاریخ هنر معاصر ایران فراهم میکند: چه چیزی یک اثر را به تجربه ایرانی پیوند میدهد؟ آیا این پیوند صرفاً از طریق استفاده از خط فارسی، نقوش سنتی، معماری تاریخی و عناصر بومی شکل میگیرد یا در شیوه نگاه هنرمند، انتخاب مواد، خاطرات شخصی و مواجهه او با جهان نیز حضور دارد؟
اهمیت رویکرد اعلامشده نمایشگاه در این است که هویت را مفهومی یکدست و از پیش تعیینشده در نظر نمیگیرد. تجربه ایران میتواند در یک نقشمایه سنتی آشکار باشد، اما ممکن است در اثر هنرمندی دیگر از طریق سکوت، فقدان، مهاجرت یا انتخاب یک ماده خاص نمود پیدا کند. این تنوع، امکان گفتوگو میان سنت و مدرنیته را افزایش میدهد و از فروکاستن هنر ایرانی به مجموعهای محدود از نشانههای ظاهری جلوگیری میکند.
بااینحال، باز بودن تعریف هویت نباید به نادیده گرفتن زمینههای تاریخی و فرهنگی آثار منجر شود. شناخت زمان خلق اثر، تجربه زیسته هنرمند، پیوندهای فرهنگی و زمینه اجتماعی تولید آن میتواند به مخاطب کمک کند تا ارتباط میان اثر و ایران را دقیقتر درک کند. در غیر این صورت، تأکید بر خوانشهای متعدد ممکن است به تفسیری کلی و جدا از زمینه تاریخی اثر بینجامد.
از سوی دیگر، نمایش بیش از صد اثر از هنرمندان شناختهشده هنر مدرن ایران، فرصتی برای بازخوانی گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران فراهم میکند. این گنجینه صرفاً مجموعهای از آثار ارزشمند نیست؛ بلکه بخشی از حافظه تصویری هنر معاصر ایران و بستری برای بررسی دگرگونی زبانهای هنری در چند نسل به شمار میرود.
از نگاه بُراق حامیم، ارزش چنین نمایشگاهی در ارائه پاسخ نهایی به پرسش هویت نیست، بلکه در ایجاد زمینهای برای گفتوگوی مستند میان اثر هنری، تاریخ و مخاطب قرار دارد. نمایشگاه زمانی میتواند به شناخت عمیقتر هنر ایران کمک کند که در کنار تجربه دیداری، اطلاعات کافی درباره آثار و زمینه شکلگیری آنها نیز در اختیار بازدیدکنندگان قرار دهد.

مطالب جالب
حراج باران پایان یافت
مجسمههای نورانی جوئل شاپس
پرونده قضایی برای نمایشگاه هنر تهران