آشنایی با سبک های ویکتوریایی و رافائلی

طراحی ویکتوریایی به طور گسترده ای به عنوان افراط در زیور آلات زیاد دیده می شود. دوران ویکتوریا به دلیل تفسیر و احیای التقاطی سبک های تاریخی که با معرفی تأثیرات خاورمیانه و آسیایی در مبلمان، یراق آلات و دکوراسیون داخلی ترکیب شده است، شناخته شده است.

به گزارش پایگاه خبری بُراق حامیم نقاشی ویکتوریایی به سبک های متمایز نقاشی در زمان سلطنت ملکه ویکتوریا (۱۸۳۷-۱۹۰۱) اشاره دارد. سلطنت ویکتورا اول با توسعه سریع صنعتی و تغییرات اجتماعی و سیاسی مشخص شد. نقاشی در سالهای اولیه سلطنت وی تحت سلطه آکادمی سلطنتی هنر و نظریه های اولین رئیس آن ، جاشوا رینولدز بود . رینولدز و آکادمی به شدت تحت تأثیر رافائل نقاش رنسانس ایتالیایی بودند، و رافائل معتقد بود که نقش یک هنرمند این است که موضوع کار خود را تا آنجا که ممکن است نجیب و ایده آل جلوه دهد.

این یک رویکرد برای هنرمندان در دوره قبل از صنعت بود، جایی که موضوعات اصلی کمیسیون های هنری پرتره اشراف و صحنه های نظامی و تاریخی بودند. در زمان به قدرت رسیدن ویکتوریا به تخت ، این رویکرد قدیمی به نظر می رسید. ظهور طبقه متوسط ثروتمند، بازار هنر را تغییر داده بود و نسلی که در عصر صنعتی بزرگ شده بودند به جزئیات اعتقاد داشتند و می گفتند نقش هنر بازتاب جهان است نه ایده آل سازی.

در اواخر دهه ۱۸۴۰ و اوایل دهه ۱۸۵۰ ، گروهی از هنرجویان جوان، هنر اخوان المسلمین رافائلی را به عنوان واکنشی علیه آموزش آکادمی سلطنتی تشکیل دادند. آثار آنها بر اساس نقاشی از طبیعت بود و هنگام نقاشی، صحنه های خیالی ترسیم می کردند و به جای تحریف موضوع نقاشی برای اطمینان تا آنجا که ممکن بود صحنه را برجسته جلوه می دادند.

آنها همچنین احساس کردند که وظیفه هنرمند این است که درس های اخلاقی را بیان کند و موضوعاتی را انتخاب کردند که برای مخاطبان آن زمان به عنوان داستان های اخلاقی درک می شد. آنها به ویژه شیفته پیشرفتهای علمی اخیر خود  بودند که به نظر می رسد گاه شمار کتاب انجیل را رد می کند و همچنین با توجه به دانشمندان آن زمان، به جزئیات اهمیت داده و تمایل به چالش کشیدن باورهای موجود خود بودند. اگرچه اخوان رافائلی کوتاه مدت بود ، اما ایده های آنها بسیار تأثیرگذار بود.

مارسل رایدر (۱۸۶۲-۱۹۴۲) زن جوانی درخت کریسمس را تزئین می کند که چراغی در دست راست خود دارد (این نقاشی احتمالاً همان نقاشی است که در سال ۱۸۹۸ در سالن پاریس با عنوان “Noël” کریسمس شماره ۱۷۲۵ ارائه شده است.

جنگ فرانسه و پروس در سال ۱۸۷۰ منجر به مهاجرت هنرمندانی از فرانسه و ظهور هنرمندان امپرسیونیست در لندن شد و این امر مسبب شکل گیری سبک های جدید نقاشی شد. در همان زمان ، رکود شدید اقتصادی و گسترش روزافزون مکانیزاسیون ، شهرهای انگلیس را به مکانی ناخوشایند برای زندگی تبدیل کرد و هنرمندان با تأکید بر بازتاب واقعیت مخالفت کردند.

نسل جدیدی از نقاشان و نویسندگان معروف به جنبش زیبایی شناسی تاکید می کردند که تسلط خرید هنر توسط طبقه متوسط دارای تحصیلات ضعیف بر تأکید پیش از رافائلی برای بازتاب واقعیت جهان زشت بود و منجر به کاهش کیفیت نقاشی شد.

جنبش زیبایی شناختی بر خلق آثاری که زیبایی و اعمال شریف را به تصویر می کشید ، به عنوان بخشی از حواس ناخوشایند بر واقعیت متمرکز شده بود. با وخامت کیفیت زندگی در بریتانیا ، بسیاری از هنرمندان به نقاشی صحنه هایی از گذشته قبل از صنعت روی آوردند ، در حالی که بسیاری از هنرمندان در جنبش زیبایی شناختی، صرف نظر از اعتقادات مذهبی خود، هنرهای مذهبی را نقاشی کردند چراکه به آنها دلیلی برای نقاشی کشیدن می داد. صحنه ها و پرتره های ایده آل شده و نادیده گرفتن زشتی و عدم قطعیت واقعیت امری بود که این نقاشان بر آن استوار ماندند.

جنبش هنر و صنایع دستی، جنبش زیبایی شناسی، سبک انگلیسی-ژاپنی و سبک آرت نوو در اواخر دوره ویکتوریایی و دوره گوتیک آغاز شد.

پایان پیام/