گالری میچل-اینس و نش، که نمایندهی هنرمندانی چون Pope.L، مارتا روسلر و جاکولبی ساتروایت است، فضای چلسیا را میبندد و از مدل کسب و کار فعلی خود فاصله میگیرد.
به گزارش پایگاه خبری هنری بُراق حامیم، بنیانگذاران این گالری، لوسی میچل-اینس و دیوید نش، در نامهای که جمعه شب ارسال کردند، نوشتند: “از این به بعد ما در چارچوب جدیدی کار خواهیم کرد، با هنرمندان و املاک بازار اولیه منتخب مشورت خواهیم کرد، خدمات مشاوره هنری به مجموعهداران و بنیادهای فردی ارائه خواهیم داد و آثار هنری را در بازارهای اولیه و ثانویه نمایندگی خواهیم کرد.”
آنها گالری خود را ۲۸ سال پیش، در سال ۱۹۹۶، در آپر ایست ساید تأسیس کردند و در سال ۲۰۰۵ به چلسیا منتقل کردند. این زوج که هر دو قبل از راهاندازی میچل-اینس و نش در موقعیتهای عالی در ساتبیز (ساتبیز (به انگلیسی: Sotheby’s) یک شرکت چندملیتی آمریکایی است که توسط انگلیس تأسیس شده و دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک است. ساتبیز از بزرگترین حراجیهای آثار هنری، جواهر، و کلکسیونی در جهان است. این حراجی بزرگ دارای ۸۰ شعبه در ۴۰ کشور است و حضور پررنگی در انگلیس دارد.) کار میکردند، به جابجایی به مکان جدیدی در منهتن اشاره کردند، اما از مکان این انتقال خبری در دست نیست.
طیف گستردهای از هنرمندان در میچل-اینس و نش حاضر شدهاند، از غولهای تثبیتشدهای چون روی لیختنشتاین ( پاپ آرتیست، در تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۹۲۳ در محله منهتن شهر نیویورک ایالات متحده چشم به جهان گشود و در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۷ چشم از دنیا بست) و جوزف بویز ( زادهٔ ۱۲ مهٔ ۱۹۲۱ – درگذشتهٔ ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۸۶ یک هنرمند اهل آلمان بود) تا استعدادهای نوظهور مانند ساتروایت و گیدئون آپاه. هنرمندان مفهومی مانند روسلر، Pope.L، مری کلی، مونیکا بونویچی و گروه جنرال آیدیا همه در این گالری خانهای پیدا کردند، در کنار انتزاعگرایانی چون ادی مارتینز، کلت فریس و گراسیموس فلوراتوس.
ویلیام پاپ.ال، که با نام پاپ.ال نیز شناخته میشود، یک هنرمند تجسمی برجسته آمریکایی بود که بهخاطر کمکهایش در هنر پرفورمنس و هنر عمومی مداخلهگر شناخته شد.
مارتا روسلر (متولد ۱۹۴۳) یک هنرمند آمریکایی است. او یک هنرمند مفهومی است که در زمینه عکاسی و متن عکس، ویدئو، اینستالیشن، مجسمه سازی و اجرا و همچنین نوشتن در مورد هنر و فرهنگ فعالیت می کند.
جاکولبی ساتروایت (متولد ۱۹۸۶) یک هنرمند معاصر آمریکایی است که اینستالیشن های همه جانبه خلق می کند. او آثاری را در مؤسسه هنر مینیاپولیس، موزه هنرهای معاصر شیکاگو، بنیاد لویی ویتون در پاریس، موزه جدید و موزه هنر مدرن، هر دو در شهر نیویورک، و موسسه هنرهای معاصر، فیلادلفیا به نمایش گذاشته است.
بگفته سخنگوی این گالری: میچل-اینس و نش تأیید کردند که گالری دیگر برای عموم باز نخواهد بود و برنامهی نمایشگاهی نخواهد داشت. هنرمندان و املاک منتخب همچنان توسط میچل-اینس و نش نمایندگی خواهند شد، هرچند بلافاصله مشخص نیست کدام یک.
تغییر این گالری یادآور تغییر گالری دیگری از چلسیا به نام چیم و رید است که در سال ۲۰۱۸ به یک “عملکرد خصوصی” تبدیل شد و سال گذشته به طور دائمی بسته شد. این تغییر در پسزمینهی مجموعهای از بستهشدنهای دیگر گالریها اتفاق میافتد که بسیاری از آنها کسب و کارهای کوچکتر و کمتر تثبیتشده در ترایبکا، لور ایست ساید و چایناتاون را تحت تأثیر قرار میدهند.
میچل-اینس و نش در نامه خود نوشتند: “ما عاشق ادارهی فضای چلسیا و استقبال از بازدیدکنندگانی از سراسر جهان بودهایم. این سفر را بسیار معنادارتر کرده است.”
دیوید نش یک مجسمهساز برجسته بریتانیایی است که به خاطر آثار نوآورانهاش با استفاده از چوب، درختان و محیط طبیعی شناخته میشود. در اینجا خلاصهای از دستاوردهای هنری او آمده است:
* رسانه (Medium): عمدتاً با چوب کار میکند و مجسمهها و چیدمانهایی را خلق میکند که با دنیای طبیعی ادغام میشوند.
* سبک (Style): تلفیقی از اشکال ارگانیک و هندسی، گاهی اوقات چوب را با اره برقی و مشعل میسوزاند یا میتراشد.
* نکات برجسته شغلی (Career Highlights):
* به خاطر مجسمههایی مانند «توپ چوبی» (۱۹۷۸)، کرهای بزرگ که در دامنه کوهستانی ولز رها شد، شناخته شده است.
* «گنبد خاکستر» (۱۹۷۷) را خلق کرد، یک مجسمه زنده که با کاشت درختان خاکستر برای رشد به شکل گنبد شکل گرفت.
* به عضویت آکادمی سلطنتی هنر در لندن انتخاب شد.
* میراث (Legacy): او بهعنوان چهره پیشرو در جنبش هنر زمین (Land art) شناخته میشود و مرزهای بین مجسمه و محیط زیست را محو میکند.
منبع: art news
مطالب جالب
پوستر هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران؛ نماد خواندن برای ایران
مرور هنر مدرن اسپانیا در موزه هنرهای معاصر
فراخوان هنرمندان برای خلق روایتهای تصویری از تنگه هرمز و خلیج فارس