اُ. هنری (به انگلیسی: O. Henry) با نام اصلی ویلیام سیدنی پورتر، (به انگلیسی: William Sydney Porter) (زاده ۱۱ سپتامبر ۱۸۶۲ – درگذشته ۵ ژوئن ۱۹۱۰) نویسنده آمریکایی بود. داستانهای کوتاه اُ. هنری به دلیل لطافت طبع، بازی با کلمات، شخصیتپردازی شورانگیز و پایان هوشمندانه و غافلگیرانه معروف هستند. این نویسنده در طول عمر خود بیش از ۴۰۰ داستان کوتاه نوشت. امروزه جایزهای نیز به نام او وجود دارد.
دانشنامه هنری بُراق حامیم- ویکی هنر_ ویلیام سیدنی پورتر، با نام مستعار او. هنری (O. Henry)، در ۱۱ سپتامبر ۱۸۶۲ در گرینزبورو، کارولینای شمالی، آمریکا متولد شد. او در کودکی مادرش را از دست داد و توسط پدرش که پزشک بود، بزرگ شد. در نوجوانی ترک تحصیل کرد و به عنوان شاگرد در داروخانهای مشغول به کار شد. بعداً به تگزاس مهاجرت کرد و در آنجا به عنوان حسابدار، خبرنگار و حتی در بانک مشغول به کار شد.
زندگی او. هنری فراز و نشیبهای زیادی داشت. در سال ۱۸۹۶ به دلیل سوء مدیریت مالی در بانک متهم به اختلاس شد و به خاطر این اتهام به سه سال زندان محکوم گردید. در طول دوران زندان بود که نویسندگی خود را جدیتر گرفت و نام مستعار **او. هنری** را برای خود انتخاب کرد تا از هویتش محافظت کند. پس از آزادی، به نیویورک نقل مکان کرد و حرفه نویسندگی را دنبال کرد.
آثار او با سبک خاصی از روایت، شخصیتهای زنده و پایانبندیهای غیرمنتظره شهرت پیدا کرد. او بسیاری از داستانهای خود را از تجربیات روزمره و مردمی که در نیویورک با آنها برخورد داشت الهام گرفت. مشهورترین داستانهای او شامل “هدیهٔ مغان”، “آخرین برگ” و “پلیس و سرود” است.
هدیه مغان، ارمغان مغان یا هدیههای کریسمس (به انگلیسی: The Gift of the Magi) داستان کوتاهی از او. هنری نویسنده آمریکایی که نخستین بار سال ۱۹۰۵ در روزنامهٔ نیویورک ورلد و سپس در داستان کوتاه چهار میلیون منتشر شد. سپس به دلیل محبوبیت زیاد، بارها بهصورت کتاب مستقل نیز به چاپ رسید. داستان در مورد زوج جوان و فقیری است که در آستانهٔ کریسمس با از خودگذشتگی برای یکدیگر هدیههای گرانبهایی تهیه میکنند.
این داستان یکی از فنیترین داستانهای کوتاه تاریخ است و معمولاً بررسی آن در کتابهای آموزش داستاننویسی به نویسندگان تازهکار توصیه میشود.
او در ۵ ژوئن ۱۹۱۰ در سن ۴۷ سالگی به علت مشکلات سلامتی ناشی از مصرف الکل و بیماریهای کبدی درگذشت. آثار او همچنان محبوبیت خود را حفظ کرده و در سراسر جهان خوانده میشوند.
ویلیام سیدنی پورتر، معروف به او. هنری، دوران کودکی و نوجوانیاش را در شرایط خاصی گذراند. او در ۱۱ سپتامبر ۱۸۶۲ در گرینزبورو، کارولینای شمالی به دنیا آمد. وقتی تنها سه سال داشت، مادرش در اثر سل درگذشت، و پس از آن پدرش که یک پزشک بود، مسئولیت بزرگ کردن او را بر عهده گرفت. از آنجایی که پدرش مشغول کار بود، ویلیام تحت نظارت مادربزرگ و خالهاش بزرگ شد.
کودکی
ویلیام از کودکی علاقه زیادی به کتاب خواندن داشت و وقت زیادی را در کتابخانه خالهاش میگذراند. او بهویژه به رمانها و داستانهای ماجراجویانه علاقه داشت. در دوران نوجوانی، به دلیل مشکلات خانوادگی و نیاز به کمک به خانواده، مدرسه را ترک کرد و در ۱۵ سالگی به عنوان شاگرد داروساز مشغول به کار شد.
جوانی
ویلیام در ۲۰ سالگی به تگزاس مهاجرت کرد و ابتدا در یک مزرعه مشغول به کار شد. سپس در شهر آستین شغلی بهعنوان حسابدار و کارمند بانک پیدا کرد. در این دوران، وی علاقه زیادی به نوشتن داشت و برخی از آثار اولیهاش را در نشریات محلی منتشر کرد. همچنین در این مدت با **آتنا ایستر** ازدواج کرد و آنها صاحب یک دختر شدند.
مشکلات حقوقی و زندان
در سال ۱۸۹۶، ویلیام به اتهام اختلاس در بانکی که در آن کار میکرد، تحت تعقیب قرار گرفت. برای فرار از مجازات به هندوراس گریخت، اما پس از مدتی به دلیل بیماری همسرش به آمریکا بازگشت. همسرش در سال ۱۸۹۷ درگذشت و ویلیام دستگیر و به سه سال زندان محکوم شد.
در دوران زندان در اوهایو بود که نویسندگی را جدیتر دنبال کرد. او بهصورت ناشناس داستانهایی نوشت که با نام مستعار او. هنری منتشر شدند. این دوران نقطه عطفی در زندگی او بود.
زمان شهرت
پس از آزادی از زندان در سال ۱۹۰۱، او. هنری به نیویورک نقل مکان کرد و فعالیت نویسندگی خود را بهطور حرفهای ادامه داد. در این شهر او بیش از ۳۰۰ داستان کوتاه نوشت. سبک داستانهایش که با **پایانهای غافلگیرکننده** و روایتهایی از زندگی مردم عادی همراه بود، به سرعت مورد توجه قرار گرفت و او را به شهرت رساند.
در اواخر دهه ۱۹۰۰، او. هنری به عنوان یکی از برترین نویسندگان داستان کوتاه در آمریکا شناخته شد. آثار مشهور او مانند “هدیه مغان” و “آخرین برگ” هنوز هم جزو مهمترین داستانهای کوتاه در ادبیات جهان محسوب میشوند.

مطالب جالب
پوستر هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب تهران؛ نماد خواندن برای ایران
گفتوگو با فرهاد جم به بهانه انتشار رمان «بچه جوادیه»
تابآوری هنرمند در آینه کتاب «چرا تئاتر؟»